Fact Checked

Wetenschappers denken dat ze een portaal hebben gevonden naar de 5e dimensie

0

Ik weet het, het klinkt een beetje als sciencefiction, maar onze wereld is een stuk mysterieuzer en fascinerender dan veel van ons reguliere nieuws en informatie laat zien. Een korte tour langs de baan van post-materiële wetenschap levert veel fascinerende ontdekkingen op over bovenmenselijke vermogens, buitenzintuiglijke waarneming, kijken op afstand, niet-lokaal bewustzijn en meer. Kortom, we zijn buitengewoon, en ik geloof dat de wetenschap dit heeft aangetoond, ook al loopt de reguliere cultuur achter bij het openstellen voor deze ideeën.

In een nieuwe studie in The European Physical Journal C stellen wetenschappers voor dat er een deeltje bestaat dat kan dienen als een portaal naar een vijfde dimensie. Wat is precies de 5e dimensie? Goede vraag. Laten we beginnen met wat we nu weten over afmetingen. Voor wetenschappers zijn er vier bekende dimensies in ons universum. Drie die de ruimte vormen (omhoog en omlaag, links en rechts, heen en weer), dit geeft je “3D” en een vierde dimensie van tijd.

Om de 5e dimensie te begrijpen, moeten we naar donkere materie gaan kijken, wat volgens wetenschappers het grootste deel van de massa in ons universum is. Donkere materie is iets waar we ook niet zo veel van af weten. We kunnen het technisch niet zien, en daarom meten wetenschappers welke effecten de massa heeft op andere waarneembare materie. In de meest recente studie zeiden de auteurs – Adrian Carmona, Javier Castellano Ruiz, Matthias Neubert – dat het hun oorspronkelijke bedoeling was om “de mogelijke oorsprong van fermionmassa’s (deeltjes) in theorieën met een kromgetrokken extra dimensie te verklaren”. Ze schetsten een nieuwe scalair geassocieerd met het fermion, waarvan ze beweren dat het vergelijkbaar is met het Higgs-veld en het Higgs-deeltje.

“We ontdekten dat het nieuwe scalaire veld een interessant, niet-triviaal gedrag vertoonde langs de extra dimensie”, zeiden de onderzoekers tegen VICE. “Als dit zware deeltje bestaat, zou het noodzakelijkerwijs de zichtbare materie die we kennen en die we in detail hebben bestudeerd verbinden met de bestanddelen van donkere materie, ervan uitgaande dat de donkere materie is samengesteld uit fundamentele fermionen, die in de extra dimensie leven.”

In eenvoudiger bewoordingen suggereert deze nieuwe studie dat het deeltje in kwestie mogelijk een betere verklaring kan geven voor donkere materie, hoe meer we weten over donkere materie, hoe beter we de fijnere werking van ons onzichtbare universum kunnen begrijpen.

De auteurs beschreven het deeltje als “een mogelijke nieuwe boodschapper naar de donkere sector”.

Het harde werken is echter net begonnen. Wetenschappers moeten dit deeltje nu isoleren. Het bovengenoemde Higgs-deeltje werd opgemerkt door de Large Hadron Collider (LHC), ’s werelds grootste en krachtigste deeltjesversneller. Het is echter niet krachtig genoeg om dit nieuwe deeltje te vinden en daarom zou er een nieuw apparaat moeten worden gemaakt.

Wat me aan dit verhaal intrigeerde, was een van de uitspraken van natuurkundigen over een nieuwe studie die ze schreven over het potentieel van een 5e dimensie:

“Dit nieuwe deeltje zou een belangrijke rol kunnen spelen in de kosmologische geschiedenis van het universum, en zou zwaartekrachtgolven kunnen produceren waarnaar kan worden gezocht met toekomstige zwaartekrachtgolfdetectoren.”

Het is altijd mijn fascinatie geweest om de diepere eeuwige vragen te onderzoeken waaruit onze huidige collectieve paradigma’s bestaan. Naarmate we meer begrijpen over de aard van de realiteit, de kosmos en onze relatie ermee, ontwikkelen we in wezen een beter begrip van wie we zijn.

Mijn onderzoek door de jaren heen heeft me geleerd dat veel van de gangbare veronderstellingen die we over onszelf en onze wereld maken, waarschijnlijk onjuist zijn. Dingen als “bewustzijn ontstaat in de hersenen” of “ons bewustzijn kan geen invloed hebben op dingen die niet lokaal zijn” of “dat het universum willekeurig is en het menselijk bewustzijn er geen invloed op kan uitoefenen.” Uit de vele onderzoeken die ik heb gelezen over deze onderwerpen, houden de basisaannames van de moderne materialistische wetenschap simpelweg geen steek als we kijken naar honderden onderzoeken die een ander verhaal vertellen.

Als je nadenkt over de paradigmaverschuiving die ontstaat in het besef dat ons menselijk bewustzijn in feite het vermogen heeft om niet lokale dingen te beïnvloeden, iets wat gezien wordt door honderden ‘intentie-experimenten’ die rigoureus bestudeerd zijn over de hele wereld, dan moet je denken: aard van onze realiteit en wie we zijn? Zijn we veel buitengewoner dan we zijn doen geloven? Hebben onze gedachten, bedoelingen en emoties een grotere invloed op ons leven dan we ons realiseren? Hoe kunnen deze veranderingen in het begrip van wie we zijn de manier veranderen waarop we ons leven leiden?

Bronnen: CE

Vond je dit artikel belangrijk? Klik hieronder en deel het op je Socials!

Comments are closed.

Share via
Copy link
Powered by Social Snap